Maar op het programma van dat concert in Antwerpen stond nog een ander Miserere, namelijk dat van Allegri, nee, niet van de trainer van AC Milan, maar van de zeventiende-eeuwer Gregorio Allegri (1582-1652).

Er zijn in de loop der eeuwen heel wat Misereres gecomponeerd, maar zijn Miserere is “het beroemdste van allemaal”, vindt de schrijver van het Paroolartikel, Erik Voermans. Ik geef hem graag gelijk. Dat Miserere van Allegri heb ik op cd, dus ik voel aan wat hij bedoelt.

Maar nu de vraag: wat moet dat met de paus en Mozart en die 10 voor solfège?

(met solfège benoem je de tonen met do, re, mi, fa, sol, la, si en daarbij moet je natuurlijk ook de onderlinge toonsafstanden kennen: secunde, kleine terts, grote terts, enz. Je leert erdoor van het blad zingen).

Verbieden een partituur te verspreiden. Daar wilde de vrijzinnige Mozart (1756-1791) niks van horen. Deze getalenteerde grapjas trotseerde het pauselijk verbod. Dat las ik ook in de toelichting die bij mijn cd hoort en die ik pas nu (!) voor het eerst  gelezen heb. Daar staat:

“There is a story” (“het verhaal gaat”, – daar heb je het al) that it was Mozart who first broke this barrier of secrecy by copying the work out from memory.”

De Paroolrecensent schijnt nog meer te weten, niet alleen dat Mozart het stuk hoorde en het geheel uit zijn hoofd opschreef, maar ook dat hij het overhandigde aan de Engelse muziekhistoricus Charles Burney, “die het mythische Miserere in 1771 liet publiceren.”

Wat deed de paus toen? Liet hij Mozart vierendelen? Nee, hij gaf hem een 10 voor solfège! Niet lang daarna mocht het Miserere van Allegri ook buiten de Sixtijnse Kapel worden gespeeld.

Zo’n Miserere van Allegri één keer horen en het dan in noten vastleggen. Het is knap als Mozart dat gedaan heeft (ik kan het maar niet geloven).

“Het mythische Miserere”, schrijft de Paroolrecensent.

Mythisch, jawel, maar het is ook een beetje een gek werkje, zeg ik oneerbiedig. Er komt een paar keer een zo hoge uithaal in voor, gezongen door een sopraan, dat ik me afvraag: zou Whitney Houston ook zo hoog gekomen zijn? Ik denk aan I Will Always Love You.

Ik ga het Miserere van Allegri dadelijk weer eens beluisteren. Carnaval of niet.

Het zij hun gegund

Maar vorst an sich slaat stil
Niets maakt geluid
Alles krimpt van de kou

Ik wacht op de dooi
Op het nieuwe geluid
Na twee weken stilte

En jawel, nu is het begonnen
Het petsen van druppels
Op tegels onder het balkon
Sneeuw smelt van de dooi
Niet eens van de zon

Het geluid van die druppels
Komt dicht bij muziek
Bach is de beste,
Maar daarna het gepets

Luister nu zelf
Naar de dooi op de dertiende

Muziek niet gehoord?
Ga dan maar weer schaatsen
Maar wacht nog heel even
Tot het volgende jaar

1
Het politiekorps Limburg-Zuid staat bange dagen te wachten.
2
Op pad met zij die bijna dagelijks …

Update 12 februari:
3
Eva Jinek in haar programma Eva Jinek op Zondag:

… een bedrijf die gevaar loopt …

Update 13 februari:
4
Dana Ritz vanaf het filmfestival in Berlijn:

… een meisje die haar seksualiteit ontdekt …

5
Sven Kockelmann op Radio 1:

… als de Nederlandse krijgsmacht wil blijven meetellen, moet het nauwer gaan samenwerken met …

Vandaag zegt hij in de Volkskrant dat het boerkaverbod een kledingvoorschrift is, dus een esthetische aangelegenheid, en dat staatsesthetiek een van de kenmerken is van een totalitaire staat. Wat heeft Grunberg het toch slecht getroffen met Nederland.

Het verbod op naaktlopen is ook een kledingvoorschrift, dus een esthetische aangelegenheid, dus staatsesthetiek, dus alweer een bewijs dat we in een totalitaire staat leven.
Grunberg weet heel goed dat een boerkaverbod niets met esthetica te maken heeft. Maar hij wil nu eenmaal stoer doen en politici omlaag halen.
Grunberg is een potloodventer die elke ochtend in de Volkskrant roept: kijk eens wat ik durf.

Hè hè, Geert Wilders heeft eindelijk gesproken

Frits Wester luisterde eerbiedig

Het interview staat op RTL Z.  Geert mag zeggen wat hij wil, maar hij moet zich wel houden aan vaststaande Nederlandse uitdrukkingen. Zo’n uitdrukking is bijvoorbeeld: geen knip voor de neus waard zijn. Binnen een kwartier verhaspelde Wilders twee keer dit fraaie gezegde. In een interview met Frits Wester zei hij:

“Ik zou de knip voor de neus niet waard zijn als …”

En:

“Je bent de knip voor de neus niet waard als …”

______________________

Die gekke driehoekjes boven in de foto’s zijn niet het werk van Photoshop, maar de computer zelf wil ook wel eens wat beduiden.

Toen Max Pam verleden zondag in zijn column in Buitenhof zo’n beetje de kachel aanmaakte met Jacobine Geel  moest ik opeens denken aan de column die Martin Bril ooit schreef in de Volkskrant. Het was een paar jaar na 2001, het jaar van de aanslag op de Twin Towers. Zoals aan menigeen werd in die jaren  ook aan Martin Bril gevraagd waar hij was op het moment van de aanslag en wat hij toen deed of dacht.

Nou dat wist Bril wel. Hij was op dat moment, rond drie uur ‘s middags, in een Hilversumse studio en ze stonden met z’n allen ontzet te kijken naar een tv-scherm waar ze de ramp zagen gebeuren. En wat herinnert Bril zich nu van dat moment?

Dit:

dat hij dicht naast Jacobine Geel stond, voor het eerst,  dat hij haar erg mooi vond en dat hij daar allerlei ideeën  bij kreeg. Maar toen bedacht hij: “ze is vast getrouwd en ik helemaal”.

Dat herinner ik mij van die column van Martin Bril, de uitvinder van het woord rokjesdag, en dat hij het was die dit woord had uitgevonden, zal niemand verbazen. Het woord is zelfs in Van Dale terechtgekomen.

En wat zei Max Pam verleden zondag in Buitenhof ook alweer van Jacobine Geel?

“Ik ben een grote fan van Jacobine Geel. Als je nieuwe beelden van haar googelt, kom je haar tegen in ontelbare creaties. Als tv-presentatrice is zij de trotse bezitster van een garderobe, bestaande uit honderden mantelpakjes, rokken, jurken, schoenen, blouses en sjaals en dan heb ik het nog niet over de kettingen, ringen, oorbellen en andere bijouterieën, die de verschijning van een vrouw zo aantrekkelijk maken. Wel denk ik dat de NCRV zo langzamer moet bezwijken onder al haar representatiekosten.”

Zo zwaaide columnist Max Pam vanmiddag in het tv-programma Buitenhof naar Jacobine Geel en oud-premier Jan Peter Balkenende. De twee waren niet in de studio, maar het ging over hen.

Het andere deel van het programma bestond uit een groot interview van Pieter Jan Hagens met premier Mark Rutte.

Buitenhof was deze keer een programma dat u – in reclametermen gesproken –  niet had mogen missen.
U kunt het nog zien in Uitzending Gemist, maar ook morgen, maandag 16 januari, in de herhaling op Nederland 2 om 10:00 uur

Onze arme koningin toch, ze mag ook niks meer. Ze mag niet eens moslimattributen dragen in moslimlanden. Soms kan ze zich niet inhouden, en dan zegt ze in Abu Dhabi of Oman iets wat ze echt meent, al is het maar om Wilders te plagen. Daarna begint in ons land de discussie.

- De koningin doet politieke uitspraken en dat mag ze niet, zegt de een.
- Beatrix is ook maar een mens en die moet zich ook eens kunnen uitspreken, zegt de ander.

En voor de zoveelste keer hebben we een kortstondig nationaal relletje waarbij burgers en politici (dat zijn ook burgers) met elkaar beppen over wat een koning(in) zeggen mag of niet mag.

Hoe lang duurt het nog eer we gewoon een nette republiek krijgen, met als staatshoofd een nette president die gekozen is om zijn kwaliteiten en niet omdat hij in een koninklijke wieg lag en voorbestemd werd om staatshoofd te worden.

Als Beatrix dat nog mocht meemaken, dan kon ze alles zeggen wat ze wilde, net als andere gewone mensen in ons vrije Nederland.